نمایش انفرادی هنرمند ایرانی بیتا وکیلی بعد از توقف در مرز بریتانیا به تاریخ جدید موکول شد

نمایش انفرادی هنرمند ایرانی بیتا وکیلی بعد از توقف در مرز بریتانیا به تاریخ جدید موکول شد

۳۱ آثار از بیتا وکیلی، یکی ازموفق ترین هنرمند زن معاصر در خاورمیانه، در مرز بریتانیا از تاریخ ۲۱ تا ۲۴ آبان ماه توقیف شد.


این آثار قرار بود در گالری کاما لندن در همان هفته به نمایش درآیند. گالری کاما از طریق ماموران دولتی مطلع شدند که دلیل این اتفاق کشور مبدا یعنی ایران بوده است.
بر اساس برنامه ریزی مجدد، این نمایش به منظور بازدید خصوصی در روز چهارشنبه ۷ آذر۱۳۹۷ دایر خواهد شد.
این دومین بار است که گالری کاما با مشکلات نقل و انتقال آثار از ایران مواجه شده است. آثار عکاسی فیلم سازان ایران برای نمایشگاه گذر زمان در گالری کاما در شهر لس آنجلس هم به علت بررسی ها و نگرانی های گسترده مربوط به تحریم ها با تعویق مواجه شده بود.
آثار بیتا وکیلی سیاسی نیست و باعث به وجود آمدن این سوال می شود که چرا آنها توقیف شدند؟ وکیلی از نقاشی آمیخته بر روی بوم ( رنگ روغن، آکریلیک، پارچه، مداد، ماژیک، پلاستیک، خمیر، دستمال کاغذی، منگنه، و انواع چسب) استفاده می کند تا یک تجربه ی سه بعدی بصری خلق کند. وکیلی به اکتشاف تغییرات درونی و بیرونی که در طول عمر اتفاق می افتد، و همچنین انتزاعی از رایحه، فضا و عناصر فیزیکی می پردازد.
کایل نورمن یکی از بنیانگذاران کاما اظهار داشت: به نظر می رسد که محدودیت های بازرگانی باعث بروز مشکلاتی در نمایش آثار هنری ایران در آمریکا و انگلستان می شود، اما این امر را غیر ممکن نمی سازد بلکه می تواند به افزایش تفاضا و همچنین افزایش ارزش آثار هنری، به دلیل محدودیت در تعداد آنها، بیانجامد. به هر صورت ما مجبور به سازگاری با این محدودیت ها هستیم، هر هنرمندی در دنیا لایق این حق است، که آثار خود را در معرض دید جهانی قرار دهند.
برای این نمایشگاه خاص، وکیلی از شکل جنین انسانی در فرم انتزاعی به عنوان سمبلی از زندگی ناب، عریان و پاک استفاده می کند. مفهومی که در اثر وکیلی پوشش داده شده، امنیت آغوش مادر را تداعی می کند، و اشکال در حال رشد زندگی، به اکتشاف تداوم حیات و مرگ می پرازند.  وکیلی کار خود را ذاتاً ایرانی، بر پایه عناصر نقاشی مینیاتور ایران در نظر می گیرد.
وکیلی می گوید: " انگیزه ی من برای خلق بدنه ی این کار، به تصویر کشیدن مهارت و بردباری خلاقیت زنانه به عنوان بذری از امید، مانند وعده ای از آینده ای روشن تر است. به طریقی، این پاسخی برای نیاز روز افزون به مثبت بودن در مواجهه با زمان های دشوار است. تلاش من تجلیل از زندگی ای واقعی و خالص و برجسته کردن امید و زیبایی در قلب مصیبت است.