شناسایی صحنه هنر مدرن ایران

شناسایی صحنه هنر مدرن ایران

اگر نظر علاقه‌مندان به هنر را در مورد بابک روشنائی‌نژاد، قدرت الله عاقلی یا بیتا وکیلی بپرسید، ممکن است از شنیدن نظرات به دلیل حضور و فعالیت آنها در این حوزه در طول ۴۰ سال گذشته متحیر شوید


وکیلی، نقاش برجسته زن در ایران میگوید: طی دهههای اخیر، جنگ و تحریم ها مشکلات فراوانی برای هنرمندانی که مایل به شناساندن هنرشان به دنیا بوده اند، بوجود آورده”.”هنرمندان انفرادی برای دیده شدن، مجبور به انجام تلاش های شخصی بوده اند. با این حال این روند در حال تغییر است.

 در اوایل سال جاری، گالری کاما، موسسهی هنری برجسته در تهران، اولین نمایشگاه خود را به همراه گالری در حال توسعه ای از نیویورک در زمان مناسبی بازگشایی کرد.

 

 

 هنر در پایتخت ایران نه تنها در حال رشد است، بلکه تنها در پنج سال گذشته، تعداد گالریهای موجود به چهار برابر افزایش پیدا کرده است. از جمله موزه هنر لس آنجلس و موزه بریتانیا در لندن،  فروش چشمگیری داشته است (کارهای پرویز تناولی و ناهید حقیقت.  علاوه بر این، نمایشگاه امپراطوری رز در موزه لوورِ لانس در شمال فرانسه به بهبود شناخت هنر ایرانی کمک کرده است. از طرفی مجموعهداران هم در این زمینه شرکت داشتهاند؛ مبلغ حاصل از فروش حراجی تهران، بونهامز، کریستیز و ساتبیز در سال گذشته به ۱۶.۶ میلیون دلار رسید.  بعد از این حراجی، بیشترین فروش  به هنرمندان تک ملیتی خاورمیانه، از کشور مصر به مبلغ ۵.۴ میلیون دلار بود.

 

 اشکان باغستانی مدیر فروش ساتبیز، و مدیر هنر معاصر و مدرن عرب و ایران می گوید: ایران همیشه دارای تاریخ فوقالعاده غنی در هنر و صنایع دستی بوده که همچنان در حال پیشروی است. وی میگوید: هنر ایرانی برای مدت طولانی دارای رمز و رازهایی بوده است.  اما اکنون مردم وقت خود را صرف شناسایی و ارزیابی آن میکنند. غربیها پویایی و جنب و جوش بسیاری در هنر ایران پیدا میکنند که البته به دلیل قیمت مناسب این آثار، قادر به خرید نیز هستند.  ارزش پول این کشور به دلیل بازار ضعیف تنزل پیدا کرده.  صادقانه بگویم، میزان و کیفیت آثاری که از ایران خارج می شود، باورنکردنی  است.  و البته بکر و مبتکرانه.

در همه زمینههای هنری خط قرمزهایی برای انتخاب موضوع وجود دارد، که هنرمندان نمی توانند از آن عبور کنند، البته منتقدین معتقدند که وجود یک فضای محدود، کار هنرمندان معاصر ایران را خلاقانه تر ساخته است.

 

فروشنده و موزهدارِ آثار هنری، ژانت رادلی می نویسد: شما می توانید به هنرمندان ایرانی تکیه کنید تا در یک سبک تکراری گیر نیفتید زیرا که آنها تفسیر تازه ای از ایده هایی دارند که ممکن است در غرب تکراری شده باشند.هنرمندی که وقت خود را بین لندن و دبی در رفت و آمد، می‌گذراند و متخصص در هنر خاورمیانه است میگوید: آثار هنری ایران  همچون فرهنگشان شامل لایههای زیادی است.

در حقیقت، با باز شدن درها، معلوم شد که میراث گسترده هنری ایران) سرامیک کاری، فلز کاری، منسوجات، خوشنویسی، نقاشی مینیاتوری و معماری شش هزار ساله)  حتی در طول سالهایی که کشور تحت کنترل حکومتی اقتدارگرا بوده، پا برجا مانده است.  هنر مبحث اصلی در مدارس و کالجهای هنری ایران است و خیابانها با پوسترهای گرافیکی و نقاشیهای هوشمندانه آراسته میشود. رادلی می گوید: ایران هنوز در رسانهها با توجه به شرایط جغرافیای سیاسی به اشتباه جلوه داده میشود.  شاید این علاقه به هنر ایران فرصتی برای نشان دادن واقعیت ایرانیان را فراهم کند.

 

 

اوژن شیروژان، بدون عنوان، رنگ و روغن روی بوم، ۲۰۱۶

 

 

جعفر پناهی، هفت، چاپ روی کاغذ، ۲۰۱۱

 

 

بیتا وکیلی، بدون عنوان، ترکیب مواد روی بوم، ۲۰۱۷

 

 

محسن جمالی نیک، بدون عنوان، آکریلیک روی بوم، ۲۰۱۶

 

 

علی ندایی، نبرد فریدون و ضحاک، آکریلیک روی بوم، ۲۰۱۷